Een zaak die 100 jaar bestaat en er toch nog dynamisch en mooi voorkomt is niet evident. Jaar na jaar je klanten tevreden houden, cijfers halen, personeel betalen, Crises, 2 oorlogen overleven en straatwerken doorworstelen, nieuwe producten zoeken, de zaak herbronnen, verbouwen zonder sluiten. Concepten en oplossingen bedenken en herdenken.

Van Eyck is erin geslaagd om 100 jaar een plaats te hebben in het Leuvense straatbeeld. Nog altijd de winkel waar men terecht kan voor oplossingen. Ongetwijfeld de moeite om even bij stil te staan.

Al een eeuw lang is Van Eyck een vaste waarde in de Leuvense middenstand. De zaak in onder meer ijzerwaren, brievenbussen, naamborden, klinken en kookwinkel wil dit feestjaar zichzelf extra in de kijker zetten en deelde daarom de eerste zes maanden van 2010, cadeaus uit aan de klanten.

Het Leuvense verhaal van Van Eyck begint in 1910. Toen startte Jean Baptist Van Eyck (voor de vrienden ‘de Wannes’) immers een eenmanszaak op in de Goudbloemstraat. Zijn Vrouw Anna hield de zaak draaiend tijdens de oorlogsjaren 14 – 18 .“Momenteel is er een zoncentrum gevestigd, maar op de gevel van het eerste verdiep komt de beschildering van ‘Van Eyck-Goovaerts’ er nog steeds door,” vertelt Toon Van Eyck, de huidig zaakvoerder. De winkel is al sinds 1937 in het huidige Art-Deco bouwwerk aan de Tiensestraat gevestigd. “We hebben dit pand gekocht na de financiële crash. Het is een prachtig, voor bibliotheek gebouwd pand dat diende als bank, waarvan een deel ook als studentenrestaurant ‘the Chicago’ werd gebruikt.” Gaston en Oscar Van Eyck, de twee oudste kinderen, waren toen reeds de nieuwe drijvende krachten. Eigenlijk is een constante transformatie en herbestemming de rode draad doorheen het leven van dit pand.
Zelfs nu de winkel er al zo lang gevestigd is. “Ik heb eigenlijk nooit anders geweten dan dat de winkel constant veranderde en mee evolueerde met de klanten en met de tijd,” stelt Van Eyck. In 1937 was heel dit gebouw 4 verdiepen hoog, gevuld met ijzerwaren. Vrachtwagens en ‘triporteurs’, reden af en aan. Het was toen nog enkel winkel vooraan en groothandel achteraan. Van Eyck verkocht bijvoorbeeld individuele mazoutkachels om kolenkachels te vervangen, ideaal voor de studentenkamers. De brandstof werd kruik per kruik rondgebracht.

Simon Van Eyck, de derde zoon, richtte zich meer op de kleinhandel : de eerste Frigidaire frigo’s, wasmachines, droogkasten en later ook keukens, grasmaaiers, houtkachels. Toen verhuisde in 1965 de groothandel samen met Gaston en Oscar naar Wilsele ( naast Celis aan de kolonel Begaultlaan) Daar had van Eyck een depot voor gasleveringen in heel Brabant. Vandaag is de groothandel gespecialiseerd in goed tuingereedschap met Marc Van Eyck als huidig zaakvoerder. Vervolgens vergrootte de winkel, en Luc Van Eyck versterkte de winkelploeg. De toonbanken verhuisden nog meermaals. Vandaar dat er waar mogelijk wielen onder de toonbanken en rekken werden geplaatst.

Het cliënteel wijzigde grondig: Van Eyck: “Vroeger waren we een beetje een ‘Brico’. Nu is de winkel uitgegroeid tot een speciaalzaak in brievenbussen, naambordjes en klinken en richten we ons vooral op particulieren, binnenhuisinrichters en schrijnwerkers. “De vormgeving en het uiterlijk zijn ook geëvolueerd : René Feyaerts, al jaren een vertrouwd gezicht in de winkel : “mijn grijze stofjas bleef aan de haak en de ‘magazijnier’ werd een verkoper, adviseur eerder. “ De witte valse plafonds verdwenen en een verrassend mooi interieur kwam tevoorschijn, en wat een ruimte, helemaal art deco.

Ook het concept ‘kookwinkel’ was een schot in de roos. Met de kookhype, lekker gezellig, kan Van Eyck sinds 1995 vrolijk meespelen. Kwaliteit met een hoog cadeaugehalte dus.

Kris Van Eyck :“ Wist je dat je met een goed mes meerdere elektrische apparaten in de kast kan laten, dus minder afwas.”

Een ander aspect dat Van Eyck hoog in het vaandel draagt, is - meedenken met de klant- “Dat betekent dat we soms mensen zullen adviseren om iets niet te kopen of om de zaak even te herbekijken, liever dan maar iets in de handen te stoppen."

Leuke anekdote : Tijdens de recente tentoonstelling van Rogier Van Der Weyden kwam er een heer de winkel binnengewandeld, die vroeg : “waar is die mooie tentoonstelling van ‘Van Eyck’ ?”

Van service gesproken : Van Eyck slijpt messen en scharen, heeft een plaatsingsdienst voor sloten, deurklinken, naamborden uit eigen atelier (creatie en realisatie) . Trapleuningen en maatwerk in inox is dagelijkse kost. Brievenbussen en deurbeslag. Van Eyck is duidelijk van plan om er nog wat jaren bij te doen, zeker nu de 4de generatie Van Eyck reeds aan de slag is, weerom Wannes Van Eyck.

(Artikel verschenen in plaatselijke krant)